Vogelsang déjà vu’s

Middenin Nationalpark Eifel bezoeken we de ehemalige Ordensburg Vogelsang. Dat was de nationaalsocialistische fok-tempel voor hoogblonde jongens en meisjes, zo vertelde de biologieleraar veertig jaar geleden bij genetica. Wie kwam in aanmerking?
 De klas zinderde. Het mooiste meisje natuurlijk, Janine, voor ons vierdeklasjongens schier onbereikbaar gekoppeld aan een vervaarlijke Kreidler-zesdeklasser. En de jongens? Allemaal zwart- of melkboerenhondenhaar. Maar één was nog blonder dan Janine en minstens zo langharig: ik!
 Belangstellend bekijken nu hordes Duitsers de politiek-correcte Herrenmensch-waanideeën-expositie, de oudsten toch met een blik van ‘in onze tijd was alles beter,’ constateer ik.
 Tja, als Vogelsang in mijn tijd was geweest…

Paul Braamberg/Vogelsang, 14 juli 2019.