logo_02jpg        Randland | VIII - Terug   logo_02jpg

Alleen en terwijl de ochtendnevel optrekt, klim je op (zeg gerust: ín) een holle lössweg de stad uit. Dan gaat de zon schijnen en het dal is breder dan in Kolotsjava, het uitzicht lieflijker. Heuvelland zoals op je opa’s snorrende-diaprojector-dia’s van het Moravië van weleer, een kleinschalig landschap zoals dat in het Tsjechoslowakije van na de communistische landbouwcollectivisatie en schaalvergrotingen niet meer bestaat. Je bent thuizer dan thuis.

 Voorzichtig open je een hekje, voorzichtig loop je door een weiland, en nog een hekje, en voorzichtig, als met vilten overschoenen, betreed je de Joodse begraafplaats.

Grafstenen schots en scheef als op de Oude Joodse begraafplaats van Praag, dus niet kapotgemaakt maar door natuurlijke lössbodembewegingen verscheefd. Alsof de doden nog beter zicht wilden op de vallei, een mooier uitzicht – al kan dat haast niet – dan over de muur van de Praagse Oude Joodse begraafplaats op de Moldau, de Kleine Zijde en de Burcht.
 Oude stenen met bijzondere versieringen (eenhoorn!) en op een paar is nog de polychromatische verf zichtbaar. Ook enkele nieuwe grafstenen en achterop een oude steen is een hakenkruis gesprayd. Een wát?
 Je maakt een foto van de ontheiligde steen. Je aarzelt. Je
delete de foto.
  Je weet het nu zeker. Je daalt terug naar Jasinia. Om afbijtmiddel te kopen en een schrobber. Om de witte Peugeot gedag te zwaaien.  


© Paul Braamberg 2022.




Over de transcriptie der Cyrillische plaatsnamen:
De officiële regels zijn gebaseerd op de Engelstalige uitspraak, niet op de onze. Daarom schrijven we o.a. Kiëv en Kolotsjava en Drohobytsj en niet Kiev/Kyiv en Kolochava en Drohobych; en Choest en niet Khust.