logo_02jpg        Randland | VII - In de Karpaten   logo_02jpg


Kerkhof van Nimecka Mokra, ‘Duitse Nattigheid’

De meeste graven lijken inderdaad ‘Duits’: met gietijzeren of stenen kruizen. De meeste stenen kruizen zijn kapot, met gietijzer is dat niet gelukt.

 Veel graven overgroeid. Desolaat gezicht, zoals veel Joodse begraafplaatsen die je eerder zag.

 Aan verdwenen-minderhedenbegraafplaatsen, als die tenminste niet zijn geruimd, en ook dan eigenlijk, lees je de staat van een land af.

 Soms een kleine vooruitgang, in dit geval: een splinternieuwe grafsteen, in glimmend zwart paralellogramvormig marmer van een al in 1966 overleden Duitstalige vrouw, maar het graf wordt duidelijk nog steeds gründlich onderhouden. De uitzondering die de desolate rest benadrukt.


© Paul Braamberg 2022.






Over de transcriptie der Cyrillische plaatsnamen:
De officiële regels zijn gebaseerd op de Engelstalige uitspraak, niet op de onze. Daarom schrijven we o.a. Kiëv en Kolotsjava en Drohobytsj en niet Kiev/Kyiv en Kolochava en Drohobych; en Choest en niet Khust.