logo_02jpg        Randland | VII - In de Karpaten   logo_02jpg


Promenade-17


Terwijl een van ons in de Finse blokhut luiert, trekken we gedrieën naar het rechtssonderuiteinde van Kolotsjava’s H-dal. De zon schijnt en we krijgen ansichtkaartenuitzicht. Door beemd en bos klimmen en zweten we naar de pas. Veel water drinken. 

 Op het zadel verandert het uitzicht van ansichtkaart- in kalenderformaat, het oktoberblad, op het volgende slingerdal. Kijk, daar ligt Nimecka Mokra. En verderop Ruska Mokra. 

Nimecka Mokra werd gesticht door Oostenrijkse settlers, streng geselecteerd door de graaf op vlijtigheid. In de Sovjettijd heette het dorp Komsomolsk[1]. Lintbebouwing van schattige standaardboerderijtjes.

 Van dichtbij zien we de standaardafwijkingen: geen schindel- maar golfplaatdaken, grotere ramen, extra uit- en opbouwen, schotelantennes, maar het blijft schattig.

 ‘Próschu páni, waar is het kerkhof?’ vraag je aan een local.

 ‘Ben je uit Oostenrijk of Duitsland?’ is de vriendelijke tegenvraag.

 ‘Wat maakt het uit.’

 Ze glimlacht en jij ook en ze wijst ons de weg.

 Je vergeet haar te vragen waar dat mokra, die ‘nattigheid’, vandaan komt in Nimecka Mokra en in het verderop gelegen Ruska Mokra.



[1] Genoemd naar de Sovjet-jeugdbeweging Komsomol. Ruska Mokra veranderde niet van naam.



© Paul Braamberg 2022.




Over de transcriptie der Cyrillische plaatsnamen:
De officiële regels zijn gebaseerd op de Engelstalige uitspraak, niet op de onze. Daarom schrijven we o.a. Kiëv en Kolotsjava en Drohobytsj en niet Kiev/Kyiv en Kolochava en Drohobych; en Choest en niet Khust.