logo_02jpg        Randland | III - De weg naar Galicië   logo_02jpg


Promenade-5


De volgende dag, een zonnige herfstdag, rijden we weg en na een kilometer dalen spoorbomen neer.
 Goed kun je een keurig geüniformeerde overwegwachtster zien zwengelen.
 Onze chauffeuse-van-de-dag schakelt de automotor uit. Raampjes open. Melancholieke overwegbel. Achter ons sluiten SUV’s aan, ook hun motorgegrom stopt. In het reëel-bestaande-socialisme kon het soms uren duren maar spoedig ronkt een voluptueus motorrijtuig voorbij. Gezwengel alweer en stapvoets neemt de Peugeot de helling over het in verkanting liggende breedspoor. Rails, dwarsliggers en ballast liggen er perfect bij. En hoeps, nog een keer zo’n helling want het is dubbelspoor.
 De overwegwachtster strak in de houding voor haar wachthuisje. Een juweeltje. Prachtig witgepleisterde mini-Anton-Pieck-versie van het elegantste seinhuis der Lage Landen, dat van Maastricht (op de kop van het middenperron). Je kijkt nog lang achterom voor je je raampje sluit.
 Terwijl de SUV-erds ons inhalen, snellen we naar Lviv maar Tomtom stuurt ons om via Boesk.


© Paul Braamberg 2022.



Over de transcriptie der Cyrillische plaatsnamen:
De officiële regels zijn gebaseerd op de Engelstalige uitspraak, niet op de onze. Daarom schrijven we o.a. Kiëv en Kolotsjava en Drohobytsj en niet Kiev/Kyiv en Kolochava en Drohobych; en Choest en niet Khust.